First time visiting my family and friends in Greece

My name is Juan Sido, I am from Afrin and I am a refugee. My story begins in 2013 when my family and I left home and went to Turkey because of the war. I stayed there until 2016. Then, I left so as to be reunified with my older brother. After that, we registered to an organization for relocation in Greece.
When I left Turkey, I was with one of my older brothers. We arrived in Chios island where we stayed for three days and then we went to Athens. We stayed in Piraeus for three months and then we moved to Skaramaga’s refugee center. After four months, the programme of relocation was in effect and we registered in that. Almost seven months later, Ireland chose to relocate my brother and I. We waited for nine more months for our flight and so, we moved to Ireland.
Since we were registered in Ireland, they took us to a hotel. We were staying in the hotel for seven months until they could provide us with a home.
Sometimes, I was attending English courses outside the camp and some other times, I was just spending my time at home.
In Ireland, my daily routine is simple. I just eat and go to school. When I go to school, I feel that I am wasting my time because most of the things that I am being taught now, I had learnt them in Greece. Thus, I feel that I am not moving forward in my life. Now, it is the first time visiting my family and friends in Greece.

Ονομάζομαι Juan Sido, κατάγομαι από το Άφριν και είμαι πρόσφυγας. Η ιστορία μου ξεκινάει από το 2013, όταν εγώ και η οικογένειά μου φύγαμε από το σπίτι μας και πήγαμε στη Τουρκία εξαιτίας του πολέμου. Έμεινα εκεί μέχρι το 2016. Ύστερα έφυγα, με σκοπό να επανασυνδεθώ με τον μεγαλύτερο αδερφό μου. Στη συνέχεια, κάναμε την εγγραφή μας σε μια οργάνωση για μετεγκατάσταση στην Ελλάδα.
Όταν έφυγα από την Τουρκία ήμουν μαζί με έναν από τους μεγαλύτερους αδελφούς μου. Φτάσαμε στη Χίο που μείναμε για τρεις μέρες και μετά πήγαμε στην Αθήνα. Μείναμε στον Πειραιά για τρεις μήνες και μετά πήγαμε στο κέντρο φιλοξενίας προσφύγων, στο Σκαραμαγκά. Μετά από τέσσερις μήνες, το πρόγραμμα της μετεγκατάστασης τέθηκε σε ισχύ και κάναμε την εγγραφή μας σε αυτό. Σχεδόν επτά μήνες αργότερα, η Ιρλανδία επέλεξε να μετεγκαταστήσει εμένα και τον αδερφό μου. Περιμέναμε εννιά μήνες ακόμα για τη πτήση μας και έτσι, πήγαμε στην Ιρλανδία.
Εφόσον είχαμε εγγραφεί στην Ιρλανδία, μας πήγαν σε ένα ξενοδοχείο. Μείναμε στο ξενοδοχείο για επτά μήνες, έως ότου μπόρεσαν να μας παρέχουν ένα σπίτι.
Μερικές φορές, παρακολουθούσα μαθήματα αγγλικών έξω από το κέντρο φιλοξενίας και κάποιες άλλες φορές απλά περνούσα τον χρόνο μου στο σπίτι.
Στην Ιρλανδία, η καθημερινότητά μου είναι απλή. Τρώω και πηγαίνω στο σχολείο. Όταν πηγαίνω στο σχολείο, νιώθω ότι σπαταλώ τον χρόνο μου καθώς τα περισσότερα πράγματα που μας μαθαίνουν τώρα, τα έχω μάθει στην Ελλάδα. Επομένως, νιώθω πως δεν εξελίσσομαι.
Τώρα είναι η πρώτη φορά που επισκέπτομαι την οικογένεια και τους φίλους μου στην Ελλάδα.

Dublin Core: Language: en, el Subject: A Million Stories, Syria, Greece, Refugee